Review Ik Echt Gothic Reviews

Ik herinner me hoe een vriendin me ooit vertelde dat de dark ambient waar ik haar naar had laten luisteren haar sterk deed denken aan de spookachtige intro's die veel metalbands gebruiken. Alhoewel ze als metalliefhebber de muziek kon waarderen, werd ze er lichtelijk door gefrustreerd: "Wanneer gaat de band nou eens los?". Totdat ik haar uitlegde dat het bij dit soort muziek juist om die spanningsboog gaat. Jan M. Iversens album "Wiederkehrende Welten" roept bij mij een zelfde soort gevoel op, op verschillende momenten verwacht ik dat het album nu gewoon MOET uitbarsten in beukende industrial of electro. Uiteraard doet het dat niet, want ook hier gaat het juist om die spanningsboog.

Wiederkehrende Welten is een boeiende compositie van gekraak, gepiep, geknetter, gesis en geruis waar telkens minimalistische ritmes en thema's doorheenkomen. Vooral nummer twee heeft een ritme erin zitten wat zich regelrecht in je onderbewustzijn boort en je dagenlang blijft achtervolgen, telkens op de voorgrond springend als je het licht uitdoet. Soms wordt de rust ruw verstoord door een uitbarsting van noise die wordt verwerkt in het geheel. Opmerkelijk detail is dat alle nummers, alhoewel onderbroken door een korte stilte waarbij het volume even daalt, in elkaar overlopen, op elkaar voortborduren en soms weer teruggrijpen op eerder thema's. Het spookachtige thema van nummer twee komt in nummer zes bijvoorbeeld weer even terug. In dat opzicht wordt de titel eer aangedaan. Een album wat ideaal is om in de nachtelijke uurtjes op te zetten (liefst op repeat) en jezelf helemaal in te verliezen. Wie dat doet zal opmerken hoe (inderdaad) nummer zeven dan ook weer overloopt in nummer een. Een extra stimulans om dit te doen is het feit dat het album met zeven nummers onder de 40 minuten blijft en wat aan de korte kant is.

Een aanrader voor liefhebbers van minimalistische electronica en noise.
By Jaap Kamminga